header
Moc żywego pokarmu PDF Drukuj E-mail
Wpisał surawka   
sobota, 17 grudnia 2011 07:00

Moc żywego pokarmu

Autor: dr Gabriel Cousens

Niedziela, 21 lutego 2010

Tłumaczka: Magdalena Ufland

Tradycyjne badania coraz częściej potwierdzają uzdrawiającą moc żywego pokarmu. Żywe jedzenie -nazywane również surowym- to jedzenie, które nie było gotowane, przetworzone, odgrzewane w kuchence mikrofalowej, wystawione na działanie pestycydów lub herbicydów, naświetlane lub genetycznie modyfikowane. Jest ono przykładem niezniszczonej jedności, która jest pierwotnym dziełem i odżywczym darem Boga. Zrozumienie, że spożywane przez nas jedzenie jest energetyczną całością lepszą niż suma jego części znajduje odzwierciedlenie w kwantowo-mechanicznym spojrzeniu na odżywanie.

Badania dr. Israela Brekhmana pochodzącego z byłego Związku Radzieckiego pokazują fundamentalną prawdę: kiedy zwierzęta otrzymywały pełnowartościowe, żywe jedzenie, ich odporność była od dwóch do trzech razy większa niż w przypadku gdy otrzymywały ten sam pokarm, lecz wcześniej ugotowany. Z tradycyjnego punktu widzenia nie powinno być żadnej różnicy, ponieważ gotowane i surowe jedzenie ma taką samą ilość kalorii, a zatem taką samą ilość energii. Jednak rezultaty Brekhmana można wytłumaczyć, gdy zrozumiemy jak gotowanie wpływa na całe pożywienie. Długie gotowanie niszczy ekologiczną równowagę jedzenia. 50% białek staje się niedostępne. Gotowanie niszczy również 60-70% witamin, do 96% witaminy B12 i 100% fitoskładników, które wzmacniają system odpornościowy i inne funkcje ciała.

Ponadto gotowanie niszczy enzymy znajdujące się w żywym pożywieniu, które są najprawdopodobniej związanie z witalnością, zdrowiem i długowiecznością. Enzymy są żywymi biochemicznymi składnikami, które aktywują i przeprowadzają wszystkie biologiczne procesy w ciele, takie jak trawienie, odtruwanie, przewodzenie bodźców nerwowych, funkcjonowanie RNA/DNA, leczenie ciała, a nawet funkcjonowanie umysłu. W surowym pożywieniu znajdują się naturalne enzymy, które zmniejszają ilość wydzielanych enzymów podczas trawienia. Zatem enzymy w ciele mogą być użyte do procesu odtruwania, naprawy i ogólnego uzdrawiania. Zachowanie naszych enzymów poprzez jedzenie żywego pokarmu wydaje się ogrywać ważną rolę również w spowolnianiu procesu starzenia się. Z wiekiem obserwuje się znaczny spadek enzymów.

Sławny europejski lekarz, dr Max Bircher-Brenner, który w 1897 roku otworzył pierwszą nowoczesną klinikę żywego jedzenia, uważał, że jedzenie surowego pokarmu jest sposobem na przywrócenie choremu ciału i umysłowi zdolności samouleczenia. Wielu uzdrowicieli uzyskało niesamowite efekty lecząc pacjentów żywym jedzeniem. Na przykład dr Edmond Szekely w latach 1940-1970 przyjął ponad 133 000 pacjentów w swojej klinice żywego jedzenia w Meksyku. Wykorzystując żywe jedzenie uleczył 90% pacjentów, z czego 17% było uważanych za nieuleczalnie chorych. Później pojawiły się kliniki Ann Wigmore oraz kliniki takie jak centrum The Tree of Life Rejuvenation [Odmłodzenie Drzewa Życia], które poszły o krok dalej i zaczęły używać żywego jedzenia nie tylko do leczenia fizycznych chorób, ale również do poprawy życia duchowego.

surowe jedzenie

Ludzie od wieków jedzą żywe pożywienie. Pelazgowie (starożytni Grecy żyjący na terenie Peloponezu w 3000 p.n.e., wg greckiego historyka Herodotusa żyli średnio 200 lat) i Esseńczycy, którzy jedli przede wszystkim żywe jedzenie żyli dłużej, ciesząc się zdrowiem i witalnością.

Jedzenie, które jemy lub którego nie jemy komunikuje się z naszymi genami. Jedzenie nie zmienia genotypu, który jest fizyczną strukturą genów, ale spożywany pokarm zmienia sposób, w jaki wiadomość w naszych genach jest wyrażana w naszym fenotypie. Innymi słowy wiadomości z naszych genów mogą być włączane lub wyłączane przez naszą dietę i nasz styl życia. Najważniejsze jest zrozumieć jak wyłączać wiadomości, które budzą choroby i włączać te, które przynoszą zdrowie i dobre samopoczucie. Poprzez naszą dietę możemy dosłownie włączyć możliwie najzdrowszą ekspresję genetycznej informacji ? ekspresję fenotypową.

Styl życia i emocje również mają wpływ na fenotyp. Na przykład, gdy J.M Barrie, autor Piotrusia Pana, doświadczył koszmaru związanego ze śmiercią brata, wpłynęło to negatywnie na jego ekspresję fenotypową. Gdy umarł w wieku ok. 60 lat, mierzył mierzył zaledwie 152 centymetry wzrostu i nigdy nie przeszedł okresu dojrzewania; w gruncie rzeczy Piotruś Pan to historia o nim.

Jest to ważne z duchowego punktu widzenia. Kiedy ludzie nie dbają o siebie i ostatecznie zdają sobie sprawę jak ważne jest życie duchowe, często ich ciała i stan psychiczny nie są wystarczająco silne, aby zoptymalizować duchowe pragnienia. Rola jedzenia i stylu życia w aktywacji naszych genów na ich najwyższym poziomie potencjału genotypowego daje nam możliwość utrzymania naszego zdrowia przez długi okres.

Nasze geny nie są źródłem chorób. W większości wypadków to raczej choroby objawiają się, gdy ludzie żyją i jedzą w sposób wywołujący najgorszy fenotyp. Według Genetic Nutritioneering Jeffreya S. Blanda gerontolodzy twierdzą, że 75% ludzkiego zdrowia po 40. roku życia zależy od tego, jak postępowali z genami, a nie z samych genów.

Witaminy i minerały również wpływają na ekspresję genów. Witamina B jest bardzo ważna, a zwłaszcza B6, B12 i kwas foliowy. Zmieniają one aktywność genów, tak aby te chroniły nas przed nowotworami, chorobami serca, jak i poprawiały funkcjonowanie mózgu. Minerały odgrywają oczywiście ważną rolę w oddziaływaniu na fenotypową ekspresję genów. Cynk jest jednym z najważniejszych minerałów, ponieważ bierze udział w ponad 300 enzymatycznych reakcjach. Jest on również ważny w procesie wzrostu, funkcjonowaniu systemu odpornościowego oraz rozwoju hormonów.

Fitoskładniki są jednymi z najsilniej działających składników jedzenia, które wpływa na ekspresję genów na poziomie molekularnym. Badania dotyczące fitoskładników potwierdzają ogólne wnioski, np. w 82% z 156 różnych opublikowanych badań dotyczących diet stwierdzono, że spożycie owoców i warzyw pomaga w ochronie przeciw nowotworom. Osoby jedzące więcej owoców i warzyw są o połowę mniej narażone na śmierć z powodu raka niż osoby niejedzące warzyw.

Należy zauważyć, że jesteśmy zróżnicowanymi, biologicznie indywidualnymi istotami. Musimy zatem dopasować naszą dietę do naszego organizmu, stylu życia i oczywiście naszych genów.

Istnieje wiele sposobów, dzięki którym można zrozumieć uzdrawiającą i odmładzającą siłę żywego jedzenia, ale najłatwiej mogę wytłumaczyć surowe jedzenie w następujący sposób: jeśli coś nie jest zepsute, nie naprawiaj tego.

Dr Gabriel Cousens jest światowej sławy nauczycielem duchowym, ekspertem w zakresie surowego jedzenia, założycielem i dyrektorem centrum The Tree of Life Rejuvenation oraz autorem sześciu książek, m.in. There Is a Cure for Diabetes [Istnieje lekarstwo na cukrzycę] i Spiritual Nutrition [Duchowe odżywianie].

Więcej informacji na treeoflife.nu.

Źródlo:

http://www.visionmagazine.com/archives/0210/HolisticLiving_The%20Power%20of%20Live%20Foods.html


Poprawiony: piątek, 23 grudnia 2011 18:13