header
PIONIERZY DIETY SUROWEJ ŻYWNOŚCI PDF Drukuj E-mail
Wpisał surawka   
sobota, 17 grudnia 2011 16:03

 

PIONIERZY DIETY SUROWEJ ŻYWNOŚCI

Fragment z książki: Raw Food, The Enzyme Concept

Autor: Michael Carey (1993)

Tłumaczył: Aleksander Kwiatkowski

 

Kiedy pomyślimy o ?pionierach? diety surowej żywności, leczącej wszelkie dolegliwości musimy pamiętać o tym, że ludzie ci nie odkryli nic nowego, oni tylko ?odgrzebali? to o czym człowiek cywilizowany zapomniał t.j. o surowej żywności, która jest najlepsza dla nas i dla innych stworzeń. Nasi przodkowie byli najprawdopodobniej nieświadomi pojęciu enzymu w surowej żywności, nie wiedzieli o wielu innych substancjach, o których dzisiaj jesteśmy świadomi. Znali surową żywność mogącą leczyć dolegliwości ponieważ stykali się z tym na co dzień, raz za razem, bez końca.

 

Jednym ze sławnych powtórnych odkrywców surowej żywności obecnych czasów to niemiecki doktor Max Bircher-Benner (1867). Zetknął się z walorami surowej żywności przypadkiem. Jako młody lekarz był obłożnie chory na żółtaczkę, nie mogąc nic jeść. Jednej nocy żona ostrugała kilka jabłek zachęcając go do zjedzenia. On ?odnalazł? to coś, coś nadającego się do przełknięcia, coś co możne być trawione przez niego. Kontynując jedzenie jabłek wyzdrowiał. Kilka dni później, przepisał owoce pacjentce mającej podobne kłopoty zdrowotne, ona również wyzdrowiała. Było to wystarczającą zachętą dla niego do dalszych badań nad leczącą siłą surowej żywności, to był początek jego nowej kariery. Klinika Bircher-Bennera założona przez niego w Zurychu jest wysoko respektowanym centrum leczniczym.

 

Inny niemiecki lekarz, Max Gerson był prawie współczesnym Bircher-Benner?owi i również on odkrył z pierwszej ręki kurujące własności surowej żywności. Gerson był trapiony przez dotkliwe, osłabiające migreny do tego stopnia, że okresowo nie mógł nic robić oprócz wielodniowego leżenia w łóżku w zaciemnionym pokoju. Migreny były ?znane? w jego rodzinie, a tamtejsza opinia lekarska uważała to za niedouleczenia. Gerson usiłował zmienić to zaczynając eksperymentować z dietą. Najpierw próbował z mlekiem, ale to nie pracowało. Potem próbował owoców, a to poskutkowało. Gerson od tego czasu żył wyłącznie na surowych owocach i warzywach, wyleczył wielu ludzi przez to stał się sławny. Ale główna rewelacja miała miejsce kiedy młody, cierpiący na migreny mężczyzna przyszedł do niego po poradę. Gerson przepisał surową dietę. Pacjent ten wrócił już bez migren. Następnym zdarzeniem, które spowodowało już ?wrzenie? w tamtejszych kołach medycznych miało miejsce podczas odwiedzin pacjenta cierpiącego na gruźlicę skóry - Lupus vulgaris, uważaną w tamtych czasach za chorobę nieuleczalną. Surowa dieta wskazana przez Gersona wyleczyła ww. dolegliwość. Ten niezmiernie wdzięczny pacjent polecał Dr Gersona innym cierpiącym na Lupus, wszystkich udało się wyleczyć. Warto zapytać, czy oddźwięk w lekarskim światku był zachwycający, że w końcu znaleziono kurację na Lupus? Wprost przeciwnie, ?lekarze? (raczej pseudolekarze) prześladowali Dr Gersona, wnosząc skargi sądowe przeciw niemu za praktykowanie poza uprawnieniami. Dr Gerson wyleczył ludzi z wielu innych dolegliwości, a został sławnym przez książkę ?A cancer therapy: results of fifty cases? (Terapia nowotworów: rezultaty piędziesięciu przypadków) opublikowana dopiero ??? w 1958. W swej książce Dr Gerson daje pełne szczegóły jak wyleczył pacjentów z nowotworami poprzez terapię surowej żywności. Jest to nadal vade mecum dla lekarzy i terapeutów medycyny naturalnej, używających naturalnych środków w leczeniu nowotworów. Jednym z głównych trosk Dr Gersona był poziom potasu i sodu w ustroju. Wierzył, że nierównowaga t.j. nadmiar sodu i zbyt mało potasu prowadzi do choroby. Roślinna dieta surowej żywności bogata w potas przywracała ww. równowagę.

 

Bardzo znana i pełna powodzenia terapia surowej żywności to kuracja winogronowa, popularna w Europie. Wymaga spożywania wyłącznie winogron przez dni lub tygodnie, a odkryta przez metodycznego następcę Dr Gersona, Johanne Brandt w 1925 roku.

 

Brandt cierpiała na ostre bóle żołądka przez wiele lat, w 1921 roku zaczęła nawet wymiotować krwią. Prześwietlenie rentgenowskie potwierdziło podejrzenia lekarzy t.j. nowotwór. Jej żołądek był przedzielony przez dużą narośl, zalecano natychmiastową operację. Po trzech tygodniach głodówki, picia czystej wody deszczowej i leżenia na słońcu, ponowne prześwietlenie rentgenowskie nie odnalazło śladów ww. narośli. Ból jednak pozostał, Brandt cierpiała przez następne trzy lata, do odkrycia kuracji winogronowej. Na tej kuracji zupełnie wyzdrowiała w sześć tygodni.

 

Brandt użyła tego sposobu do leczenia wielu ludzi z różnymi chorobami, od ropotoku do nowotworów. W 1927 roku opuściła rodzinną Afrykę Południową, podróżując po Stanach Zjednoczonych, żeby rozpowszechnić nowinę, pisząc książkę ?The Grape Cure? (Kuracja winogronowa). Pracowała z prawowiernymi lekarzami, lekarzami którzy możliwości lecznicze tej diety dobrze udokumentowali.Winogrona mają wysoką zawartość potasu odpowiedzialną za korzystne własności alkalizujące. Zawierają antyseptyczne kwasy organiczne, co wyjaśnia dlaczego uzdrawiająco oddziaływują na wiele ustnych dolegliwości np. zatrucie ropotokiem i utrata zębów. Mają dużą zawartość cukru prostego jednego izomeru fruktozy [nie mylić z formą krystaliczną tego cukru zawierającą dwa lub więcej szkodliwych izomerów t.j. L-cukry]; winogrona dostarczają również minerałów organicznych takich jak wapń, fosfor, żelazo, miedź, z witamin to: A, B1, B2, B6, C i wiele innych pożytecznych dla zdrowia pożywek.

 

Fragment z książki Johanny Brandt:

?Winogrona są wyjątkowo bogate w żelazo, są najsubtelniejszym naturalnym tonikiem na świecie. Mają również pewne żywotne pokrewieństwo do białek w protoplazmie komórki, uważane za szybkiego ?naprawiacza? zniszczonych tkanek. Jako element formujący nasze ciało i mięśnie po prostu nie mają rywala.?

 

Nie ma wątpliwości, że winogrona są nadzwyczaj pożywne, a z naszą wiedzą o koncepcji enzymów pokarmowych zawartych w surowej żywności to nie jedyne sugerowane własności winogron dających znakomite efekty zdrowotne. Dieta winogronowa bogata w enzymy, daje enzymom trawiennym wakacje umożliwające ustrojowemu potencjałowi enzymowemu skierowanie energii metabolicznej na syntezę enzymów metabolicznych. Surowy pokarm wspomaga syntezę oraz aktywność enzymów metabolicznych, które hamują lub wręcz eliminują proces chorobowy. Nie ma lepszego środka od własnych enzymów metabolicznych, poprzez ww. enzymy ustrój może leczyć siebie samego.

 

 

SPORTOWCY A SUROWA ŻYWNOŚĆ

 

Surowa żywność jest najlepsza dla sportowców. Zaopatruje we wszystkie pożywki i energię potrzebną nam dla dobrego zdrowia, ww. nie powoduje gromadzenia się trucizn i odpadów przeszkadzających w funkcjonowaniu komórkowym. Wzmaga możliwości ustroju w utylizacji tlenu, kluczowo ważnego podczas ciężkich ćwiczeń fizycznych, wyczynów sportowych itp. Dostarcza odpowiedniego rodzaju białek i nienasyconych tłuszczów, lecz nie w nadmiarze. Niefortunnie ?dużo białka to dobrze? - mit wymiera wolno w sportowym światku.

Kiedy sportowcy przeszli na dietę bogatszą w surową żywność doświadczyli poprawienia wyczynów sportowych. Wiele eksperymentów zostało udokumentowanych np. przeprowadzone przez Profesora Karla Eimera w latach 1930-tych. Eimer był dyrektorem Pierwszej Kliniki Medycznej na Uniwersytecie w Wiedniu. Sportowcy byli poddawani intensywnemu programowi treningowemu przez dwa tygodnie, a następnie zmieniono im dietę na 100% surową. Spożycie białka spadło ze 100 do 50g dziennie. Eimer spodziewał się drastycznego spadku wyczynów, ale się zdziwił. Sportowcy stali się bardziej wydolni, osiągali lepsze wyniki.

 

Poprawiony: piątek, 23 grudnia 2011 15:09